REVIEW “Het is vandaag makkelijker om een regering te laten vallen, dan om 1 boom te redden of een fatsoenlijke gezondheidszorg te realiseren!”

Aantekeningen bij de Spoken word “The case for Anarchy”  – Brian D. (singer of Catharsis)

Catharsis 8

Brian D., zanger bij de Amerikaanse hardcore legende Catharsis liet zaterdag niet enkel de Marquee vollopen voor een gepassioneerd en geëngangeerd optreden, ook op zondagnamiddag liep de More Than Music tent meer dan aardig vol voor een spoken word van de beste man. Onder de noemer “The case for anarchy” volgde er een inspirerende uiteenzetting over macht, het falen van het kapitalistisch systeem en de noodzaak om dit systeem te verlaten. Aan de hand van erg concrete voorbeelden en vertrekkend vanuit lokale gemeenschappen wist Brian op een bevlogen en interactieve wijze het publiek te betrekken in een uiteenzetting die iets meer dan een uur duurde en die gevolgd werd door een uitgebreide Q&A. In onderstaand artikel staan we even stil bij de grote krijtlijnen en de praktische voorbeelden die aangereikt werden. Some food for thought, for those who want to get involved!

Kapitalisme en macht

Is het kapitalisme per definitie een falend systeem?  Brian D. laat er geen twijfel over bestaan. Het kapitalistisch systeem moet en zal achter ons gelaten worden. Immers een systeem dat louter gebaseerd is op winstbejag en macht verleent aan elite groepen van kapitaalkrachtigen zoals banken en multinationals kan niets anders zijn dan een destructief systeem. Er bestaan geen “goede” bedrijven binnen dit systeem evenals er geen “goede” vorm van kapitalisme bestaat. Toch bepaalt datzelfde systeem via de macht die zij verleent aan kapitaal ongeveer elk aspect van ons leven.

Een tweede pervers effect van het kapitalisme, is dat het perfect kan functioneren zonder ons. Arbeiders worden hoe langer hoe meer overbodig om de kapitalistische productiemachine draaiende te houden. Vergelijk het aantal arbeiders nu met hun aantal, vijftig jaar geleden. Ons leven binnen deze op winstbejag en hiërarchie gebaseerde maatschappij is in die tijdspanne, juist hierdoor een stuk kwetsbaarder geworden. Dit maakt dat we hiërarchie net zoals winstbejag moeten bestrijden. Het is daarbij niet zozeer belangrijk wat we doen, maar wel de omstandigheden die we creëren voor iedereen. Brian vergeleek deze opgave met de passende beeldspraak over ‘deuren openen. “Eenmaal je die deur geopend hebt, kan je verbaasd zijn te zien wie er komt doorgewandeld.”

Zij die het kapitalisme willen hervormen bijvoorbeeld via een stapsgewijze aanpak, houden zichzelf voor de gek, aldus de frontman. De destructieve aard van het systeem zelf maakt dit onmogelijk net zoals het werken binnen het systeem onmogelijk maak. In plaats van het systeem te willen hervormen, houdt hij een pleidooi om het vlotte verloop van het systeem te verstoren. “De effecten van onze acties hangen af van de manier waarop we effecten genereren.”

_MG_9605

“Kapitalisme maakt het leven een stuk kwetsbaarder voor iedereen

Verschillende manieren om het verzet te organiseren

Op de vraag, “Hoe het verzet tegen dat kapitalistische systeem te organiseren?” werd uitgebreid ingegaan door Brian.

Eerst stond hij stil bij de historische rol van de vakbonden. Bieden zij echter een perspectief om het kapitalistisch systeem achter zich te laten? Dat laatste is volgens Brian uiterst betwijfelbaar.

Het enige effect van aangesloten zijn bij de vakbond, is dat je een fatsoenlijk loon krijgt voor jouw werk maar dat je niet vrij maakt.”

Ter illustratie vroeg hij aan het aanwezige publiek hoeveel onder hen vandaag de dag nog als arbeider in een fabriek werken. Een zevental aanwezigen stak voorzichtig haar of zijn hand op waarna Brian doorging “Moest ik diezelfde vraag 50 jaar geleden hebben gesteld, dan zou misschien 90 à 95 procent onder jullie zijn hand hebben opgestoken. Als ik terugdenk aan mijn grootvader die 50 jaar in dezelfde fabriek gewerkt heeft als arbeider, dan was de enige arbeidersopstand die hij had meegemaakt in zijn loopbaan, één tegen zijn eigen vakbondstop.” Desalniettemin vindt Brian dat er nood is aan een revolutionaire vakbond. Hij stelt zijn hoop hierbij niet op de vakbondstop maar wel bij die vakbondsmilitanten die in de traditie van de Noord Amerikaanse radicale community organisers (waarover dadelijk meer) vanuit de basis dit proces in gang kunnen zetten.

Een tweede manier om verzet te organiseren is om te werken vanuit subculturen. DIY punk was daar in de jaren ’80 een erg krachtig voorbeeld van. Muziek creëren en delen met iedereen was indertijd een rebels idee. “Maar ook hier kwamen bedrijven op de kar springen. Bedrijven die zich toelegden op het commercialiseren van ‘rebelse’ producten.” 

Eén van de grootste verdiensten van deze DIY punk subcultuur is volgens de bevlogen frontman het ontstaan van independent media. De opkomst van mobiele telefoons en het internet zorgen voor een gedecentraliseerd netwerk dat erg laagdrempelig werkt. Dankzij burgerjournalistiek kan iedereen aan dit proces deelnemen, zelfs zonder echt fysiek deel te nemen aan een revolutionair praktijk. Bands vandaag de dag, zouden meer met elkaar moeten praten over hoe ze deze middelen willen aanwenden om echte maatschappelijke verandering te bewerkstelligen.

Werken vanuit de lokale gemeenschap met een internationaal referentiekader.

_MG_9604

“Het is vandaag gemakkelijker om regeringen te laten vallen dan een fatsoenlijke toegankelijke gezondheidszorg te realiseren” 

Erg fascinerend was tevens de praktische vertaling van al deze ideeën in een revolutionaire praktijk. Een praktijk, die overduidelijk zijn wortels heeft in de lokale gemeenschap maar die tegelijkertijd inspeelt op het globale klimaat van verzet (hierbij verwijzend naar de verschillende Arabische revoluties en de in Amerika ontstane Occupy beweging). Immers, aldus de charismatische frontman, kunnen we onszelf afvragen of de revolutie in Egypte daadwerkelijk zoveel verschilt van de opstanden die ook in de Westerse wereld plaatsvinden. Om een antwoord te bieden op deze vraag, vertelt hij anekdotisch over een ontmoeting met een Egyptische jongere wiens sociaal economische positie even kwetsbaar was als de zijne. Beiden zijn ze hoger opgeleid, hebben een diploma gehaald en werken in café als barman. Identiek hetzelfde verhaal en een identieke bron van verontwaardiging. Het kapitalisme ontneemt ons onze passies en toekomst en moet daarom helemaal verlaten worden. Maar hoe verkondig je zulke boodschap in een kleine landelijke stad? Een voorbeeld uit het dagelijkse leven van de zanger:

Naar aanleiding van de , bij aanvang, erg veelbelovende Occupy beweging besloot Brian samen met enkele anarchistische geestesverwanten samen te zitten rond de vraag : Wat te doen als deze beweging in onze stad komt aanwaaien? Ondanks het feit dat ze inhoudelijke kritieken hadden op de reformistische aard van de beweging vonden ze het toch belangrijk om in het centrum van het verzet te zitten.  En inderdaad, de Occupy beweging streek ook neer in het kleine landelijke stadje van de zanger. Meer dan 100 gegadigden daagden op op de eerste lokale bijeenkomst, een erg veelbelovende start dus. De bijeenkomst bracht erg diverse mensen bij elkaar, velen die elkaar voordien nog nooit gezien hadden. Toen de zanger merkte dat er naast een gedeelde verontwaardiging ook een grote terughoudendheid om tot actie over te gaan bestond, besloot hij het over een andere boeg te gooien en durfde risico’s nemen om bepaalde deuren te openen. Laten we een park bezetten en er een “Really free market” organiseren, gooide hij in de bijeenkomst. Ondanks een hele resem tegenargumenten en aanvankelijke terughoudenheid onder de aanwezigen, sloten zich langzaam maar zeker meer aanwezigen aan bij dit actievoorstel.

De “Really free market” was een project in een stadspark dat radicaal breekt met de kapitalistische winstlogica die het vrijemarktdenken typeert. Het concept was simpel, eenmaal per week konden mensen iets meenemen naar het park dat ze zelf niet meer nodig hadden om het daar gratis weg te geven aan iemand die er wel nog plezier aan kon beleven. Tegelijkertijd kon zij of hij op de markt zelf al dan niet ook op zoek gaan naar een kosteloos bruikbaar artikel voor zichzelf.

Catharsis 1

Het grootste praktische probleem voor dit idee, was aanvankelijk het creëren van een geschikte ruimte. Het stadspark is een publieke ruimte, maar als je daar iets wil organiseren kost dat normaal gezien geld.  Als je echter besluit om niet meer te betalen dan gaat de overheid op zoek naar manieren om je alsnog te doen laten betalen. En het is juist op dit punt, dat het praktische belang van een leiderloze organisatie naar boven komt. “We hebben nooit onderhandeld met de overheid over het gebruik van het park, we hadden ook geen leiders of woordvoerders. Een bewuste keuze want het project belangde iedereen aan daarenboven werkte het ook erg verwarrend op de autoriteiten want toen de ordetroepen arriveerden aan het park wisten ze niet echt wat doen. Iedereen kon verantwoordelijk zijn, als ze ons daar weg wilden hebben moesten ze iedere aanwezige op het plein aanspreken.” 

Het belang van de ”Really free Market” zat hem volgens de frontman in het feit dat “het een manier was om anarchisme duidelijk en tastbaar te maken voor een lokale gemeenschap.”  Tegelijkertijd was dit alles geen eindpunt maar eerder het begin van een hele reeks activiteiten die voordien in het vredige provinciestadje nooit hadden plaatsgevonden. Tijdens verkiezingscampagnes werden affiches van kandidaten op een creatieve manier overgeschilderd en omgetoverd tot advertentieruimtes voor de “really free market”, dit tot groot ongenoegen van de lokale politici die aanvankelijk niet wisten hoe hier op te reageren.

Een volgende stap werd gezet, weermaals vanuit de lokale Occupy beweging, om een leegstaand gebouw te bezetten. De deuren werden wijd open gesteld en een nieuw publiek kwam geinterresseerd eens binnen rondkijken, discussiëren. Het voordeel van deze bezetting, was weermaals dat het de beweging tastbaar maakte. Niet langer zaten ze enkel op een plein, neen, deze beweging was in staat een gebouw te bezetten. Het maakt je bij de twijfelende medemens direct een stuk geloofwaardiger.  Het belang van met elkaar praten, ook met mensen waar we op het eerste zicht weinig tot geen binding mee hebben wordt hierbij extra in de verf gezet. Immers aan alle liedjes komt een eind en zodoende ook aan de bezetting van het pand. De ontruiming, gepaard gaande met enkele arrestaties bracht een golf van protest te weeg. Benefietshows werden georganiseerd om de gerechtskosten te financiëren , een diverse groep van stadsgenoten trok naar het lokale politiebureau om de vrijlating van de arrestanten te eisen en er werd een manifestatie georganiseerd waar meer dan 120 mensen aan deelnamen. Sommige kende Bryan nog van de Really Free Market, andere van de bezetting nog anderen uit de punk scene.

Over prive eigendom en “geweld” 

Tot  slot werd er, op vraag van het publiek, ingegaan op de altijd terugkerende kwestie van geweld. Brian greep hierbij terug naar de juist vermelde bezetting van een leegstand pand in zijn thuisstad : “Is het binnendringen en bezetten van gebouwen gewelddadig? Is het echt zo een gek idee? Terwijl we mensen laten creperen op straat, terwijl politiegeweld nog steeds buitensporig wordt ingezet?…”

Door dit soort vragen te stellen dwong Brian zijn toehoorders voorbij de platitudes te denken. De wijze waarop en door wie geweld gedefinieerd wordt is daarbij zeer belangrijk. “Binnen een kapitalistisch systeem wordt je als gewelddadig beschouwd wanneer je de spelregels van het systeem geschonden hebt. ”  Wie leegstand bestrijdt door te kraken, wordt beschouwd als een geweldenaar. Dit heeft enerzijds te maken met de haast sacrale plaats die “prive eigendom” inneemt binnen het kapitalisme.  Anderzijds heeft het ook veel te maken met de wijze waarop het kapitaal de macht horizontaal verdeelt. (kc)

Advertisements

One response to “REVIEW “Het is vandaag makkelijker om een regering te laten vallen, dan om 1 boom te redden of een fatsoenlijke gezondheidszorg te realiseren!”

  1. Pingback: Impressies uit de MTM tent | IEPER HARD CORE FEST MC·

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s